Tongelre 3 gaat door op ingeslagen (doodlopende?) weg

Voor komend seizoen zoekt S.V. Tongelre enthousiaste meiden (13, 14 en 15 jaar) om samen een team te vormen. Interesse? Stuur een appje naar 06-52634977

Met grote verslagenheid hebben wij kennisgenomen van het overlijden van ons zeer gewaardeerde lid Ton Clemens. Ton kwam op jonge leeftijd bij SV Tongelre en raakte al snel verweven met onze vereniging. Als keeper maakte hij jarenlang deel uit van de selectie en was hij een vertrouwd gezicht als reservekeeper van het eerste elftal. Ook daarna bleef hij actief onder de lat bij de lagere seniorenteams. Wat Ton echter echt bijzonder maakte, was zijn tomeloze inzet buiten het veld. Door de jaren heen heeft hij zich op talloze manieren ingezet voor onze club. Zo was hij actief binnen de scheidsrechterzaken, trad hij zelf op als scheidsrechter bij seniorenwedstrijden en vervulde hij de rol van leider. Daarnaast was hij jarenlang bestuurslid en betrokken bij de redactie van het clubblad en droeg hij, samen met zijn vrouw Ria, zo’n 25 jaar lang zorg voor de kantine als betrokken vrijwilliger. Ook achter de schermen liet Ton van zich horen. Met initiatieven zoals de lotto en toto wist hij belangrijke inkomsten voor de vereniging te genereren. Velen zullen zich ook zijn inzet herinneren rondom de wekelijkse biljart/pool activiteit waarbij gezelligheid en competitie samenkwamen. Jarenlang organiseerde hij met veel toewijding deze activiteit, waarbij hij telkens zorgde voor bijzondere prijzen en een sfeer die deelnemers nog lang zal bijblijven. Ton was bovendien nauw betrokken bij de verhuizing naar ons huidige sportpark en stond altijd klaar om te helpen waar nodig. Of het nu ging om de vlooienmarkt, een internationaal toernooi of andere clubactiviteiten – op Ton kon je altijd rekenen. Voor zijn uitzonderlijke inzet werd hij benoemd tot Lid van Verdienste en later tot Erelid van SV Tongelre, onderscheidingen die hij meer dan verdiend heeft. Met het overlijden van Ton verliezen wij een betrokken clubman, een vrijwilliger in hart en nieren en bovenal een warm en behulpzaam mens. Zijn betekenis voor SV Tongelre is van onschatbare waarde geweest en zal nog lang voelbaar blijven binnen onze vereniging. Wij wensen zijn vrouw Ria, zijn kinderen John, Erik en Marion, kleinkinderen en verdere familie en vrienden heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd. Bestuur SV Tongelre De afscheidsbijeenkomst voor Ton vindt plaats op zaterdag 4 april om 14.45 uur in aula Lux van crematorium Rijtackers DELA, Anthony Fokkerweg 150 te Eindhoven. Samenkomst vanaf 14.15 uur in de ontvangkamer van het crematorium, waar gelegenheid is tot schrijftelijk condoleren.

Zondag 22 maart, Tongelre 5 – SBC 12, is er gescoord? Jawel, en hoe, 6-0! Door wie? Thijs 1x en… tja, dat weet iedereen nu toch wel…. de spits van Tongelre 5, hij scoorde 5x! Nee, we noemen geen namen, iedereen die zondag op het sportpark is geweest, weet het al (en wil het niet meer horen). En voor iedereen die er niet was, doe een gok, je verwacht het niet! Of kom a.s. zondag kijken, dan spelen ze weer thuis. Maar de vraag is… start hij in de basis?

Er wordt volop gestreden in het grootste FC26 Profclubs toernooi van Nederland! Meer dan 300 verenigingen en 350 teams hebben het tegen elkaar opgenomen in zes grote voorrondes, waarbij 22 teams zich hebben gekwalificeerd voor de play-offs! SV Tongelre slaagde er in om bij de top 8 te horen en heeft zich daarmee gekwalificeerd voor de finales. Wat is Pro Clubs? Dit betreft de Clubs-gamemodus (voorheen en beter bekend als Pro Clubs) in het spel EA SPORTS FC 26, waarbij meerdere spelers één team besturen. Iedereen maakt een eigen virtuele speler aan en speelt samen in een virtuele club die hun eigen vereniging vertegenwoordigt. Finale in de Kuip Het hoogtepunt van dit voetbalfeest? Tijdens de finale in de Kuip zullen de 8 beste verenigingen op vrijdag 17 april de strijd met elkaar aangaan om te bepalen wie zich de kampioen van de KNVB E_Beker mag noemen. Volg het allemaal via de social media kanalen van @E_Oranje!

Zoals jullie kunnen zien zijn er diverse aanpassingen gedaan aan de site. Het kan zijn dat er nog onvolkomenheden zijn of dat er ergens tekstuele fouten staan, maar laat het ons gerust weten als je zoiets tegenkomt of als je bepaalde informatie mist. We zullen de komende tijd ook zelf alles nog eens nalopen, maar jullie opmerkingen en nieuwe ideeën zijn van harte welkom. Graag mailen naar redactie@svtongelre.nl en dan kunnen we samen de site nog beter maken.

Het was er weer zo eentje. Zo’n zaterdagmiddagwedstrijd waar je als trainer na afloop denkt: hierom staan we langs dat veld. JO17-1 boog een 1-3 achterstand om in een 5-3 overwinning die je gerust heroïsch mag noemen. In 80 minuten kwam alles voorbij: klasse, frustratie, veerkracht en pure wil. En ja — in zulke verslagen gaat het vaak over dezelfde hoofdrolspelers. Over de doelpuntenmakers, de assists, de pingels, het moment waarop iemand mentaal even door het ijs zakt… en dan tóch weer opstaat. Soms over een gele kaart. Soms over die paar reddingen van de keeper waardoor we in de wedstrijd bleven. Maar er is ook een andere groep. Een groep die bijna nooit voorkomt in een wedstrijdverslag, terwijl zij het fundament onder zo’n comeback vormen. De stille krachten. Spelers die niet constant om aandacht vragen. Die niet altijd het hoogste woord hebben. Die gewoon… hun taak uitvoeren . Tachtig minuten lang, nauwelijks overtredingen, gewoon voetballen. Week in, week uit. Neem Ahmed , onze linksback. Tachtig minuten lang maakt hij het buitenspelers moeilijk. Geen poeha, geen theater — gewoon goed staan, doordekken, mee terug, opnieuw. Als een tegenstander na afloop denkt “pfff, wat was dat een vervelende back”, dan weet je: Ahmed heeft z’n werk gedaan. En Twan aan de andere kant. Zwijgzaam, maar o zo waardevol. Ruim twintig duels per wedstrijd, zonder dat je het bijna doorhebt. Hij wint ze niet met spektakel, maar met timing, lef en een lichaam dat altijd net goed staat. Stil in woorden, luid in daden. Dan Harun . Anderhalve meter, en tóch houdt hij tachtig minuten lang gasten van 1.85 in toom als centrale verdediger. Niet door te praten, maar door te doen. En als je hem na afloop vraagt hoe het ging, krijg je hooguit: “Nu ben ik echt moe.” Dat is misschien wel het mooiste compliment — omdat het betekent dat hij álles gegeven heeft. Vihaan is er ook zo één. CV of controleur, maakt het simpel, ruimt op, stort zich zwijgzaam in ieder duel. En in de zeldzame gevallen dat het een keer stevig moet, zegt hij daarna nog “sorry” ook. Niet omdat hij slap is, maar omdat hij respect heeft, terwijl hij ondertussen wél de boel dicht houdt. En tenslotte Théodore . Zwijgzaam, supergedisciplineerd en onverstoorbaar. Als linker controleur doet hij iets wat op papier simpel lijkt, maar in de praktijk goud waard is: hij staat altijd op de plek waar hij moet staan. Altijd aanspeelbaar, altijd in balans, altijd klaar om het team weer “recht te zetten” als het ergens dreigt te kantelen. Dit soort spelers zijn de dragers van het team. De mannen van de balans. De jongens die het elftal bij elkaar houden als het even kraakt. En juist daarom verdienen ze een keer de spotlight. Want een comeback win je niet alleen met goals. Je wint ’m met een team dat zijn taken blijft uitvoeren!