De speech van Tongelre 5

Dit was hem dan, de laatste (thuis)wedstrijd van het seizoen. Dit seizoen gaat toch wel de geschiedenisboeken in als het meest ondergewaardeerde seizoen ooit. Een record aantal tegen doelpunten, een dieptepunt aan gescoorde doelpunten, het aantal gewonnen wedstrijden was nihil en een keeper als topscorer. Van Bommel zou zeggen “met dit punten aantal zou je normaal gesproken gewoon degraderen”. Het mooiste van dit seizoen is dat wij en al onze supporters er wekelijks van hebben genoten!

Om dit seizoen in perspectief te zetten nog even een persoonlijk bedankje voor de spelers:

Tom:
De nummer 10, eeuwig talent en vedette tegelijk met een magistraal linkerbeen. Als hij er is, stel je hem als eerste op. Is hij er niet dan pas worden de punten binnen gesleept. Presteren door niet aanwezig te zijn, gefeliciteerd!

Rob:
Altijd klaar om iedereen op te peppen, of af te zeiken, want dat doet hij het liefst. Van dronken keeper naar luie spits, van een imitatie Buffon naar topscorer van Tongelre 5. Wat kan hij eigenlijk niet? Maar ook hier geldt, veruit de meeste punten behaald zonder hem. Tot volgend jaar!

Theo:
Mr. Positivo, als een jong veulen galoppeert hij nog wekelijks over het veld. Zelfs in dit dramatische seizoen wordt iedereen blij van zijn aanwezigheid en coaching. “Mooie sliding”, “Nou wij weer”, “kom jongens, schepje er boven op”, slechts enkele motiverende kreten uit het repertoire van Theo.

Davy:
Iemand uit het team vatte hem ooit poëtisch samen met de volgende legendarische woorden “als ik jou zie moet ik denken aan zuipen, kotsen en schijten”. Hier laat ik het dan ook bij, bedankt voor je bijdrage dit seizoen.

Roy:
De beste rechtsback van de selectie, kenmerkend zijn de fenomenale diepte passes over 3 meter, die volledig verwacht vaker fout dan goed gaan. Wanneer stopt de subsidie voor Roy?

Marco K.
Manusje van alles, hij heeft iedere positie wel gehad in het veld. Op elke positie haalde hij een constant treurig niveau. Maar niet dit seizoen als centrale verdediger, een killer! Sergio Ramos kan hier nog wat van leren.

Eric:
Een vaste plek in de verdediging, sommige aanvallers doen het al in de broek bij aankomst de meeste gingen zo voorbij aan onze dramaqueen. Een horrorblessure maakte een abrupt einde aan het seizoen. Het belangrijkste is dat je weer optijd fit bent om rond te stuiteren op rustgevende muziekevenementen.

Pierre:
Nooit gaat hij als rustgevende factor in de verdediging over het randje, altijd correct….. Velen in dit team hebben er geen, een ruggengraat. Pierre wel, waaraan hij dan ook een slepende blessure over heeft gehouden. Vlagger is hem dan ook op het lijf geschreven, helaas denkt hij daarbij “ge kent munne rug op”. Pierre, rondje!

Niels:
De motor op het middenveld met een schat aan overzicht en inzicht. Ook de werklust van twee paarden. Een ander talent van deze jongen, speciaal bieren tanken. Wat wij vaak al doorhebben aan zijn houterige techniek op de zondag ochtend.

Marco T.:
Het seizoen begonnen met een zware blessure, op eigen kracht volledig hersteld. Hij vreet de kilometers op, op de links half positie. Op maat gemaakte voorzetten, precies op het hoofd van, ja van wie eigenlijk? Een spits staat er vaak niet.

Vince:
Ooit de man van de goals, met een prachtige stift in de benen. Krachtpatser op het middenveld of aanspeelpunt in de spits, hij gaat geen uitdaging uit de weg. Ook was hij ooit vrachtwagenchauffeur. Nu niet meer, die draaicirkel heeft hij echter wel behouden.

Ruud:
Hij kwam, hij nam de vlaggenstok over en bleef het hele seizoen geblesseerd langs de zijlijn staan. Volgend jaar wel fris en scherp of is dat alleen tijdens festivals?

Rick:
Ales er iemand in onze selectie het niveau van Arjen Robben heeft aangetikt is het onze eigen Rick wel. Dan hebben we het wel over zijn bijnaam, “de man van glas”, dit mag je dan ook met trots toe eigenen. Pak een biertje daar wordt je groot en sterk van, geniet van de zomerstop en volgend jaar weer ouderwets knallen!

Denis:
Een ‘vlammend’ schot in de benen, de techniek maar ook de luiheid van een echte Zuid Amerikaan, rennen is namelijk niet zijn specialiteit. Muchos gracias mi amigo.

Jordy & Jay:
Zoons van onze Roy, wellicht een idee om de subsidie over te hevelen van Roy naar Jordy & Jay. Kunnen we nog jaren plezier aan beleven.

Dan de supporters:
Een speciaal bedankje voor de volgende supporters die toch door weer en wind de liefde tonen voor Tongelre 5.

Hans:
Niet alleen supporter maar ook scheidrechter, sommige teams hebben het geluk dat ze een thuisfluiter hebben. Wij zijn een van die teams. Jammer dat we er geen gebruik van hebben gemaakt. Hans bedankt!

Robert:
Interim speler, aanvoerder, leider, coach. Hier hoeven wij niet lang over na te denken. Volgende seizoen gewoon vast leider van dit enorm getalenteerde team?!

Jan:
Onze 12e man. Al jaren vaste prik op de zondagochtend langs het veld om Tongelre 5 aan te moedigen, kijkend naar zijn zoon die de vreemdste capriolen uithaalt onder de lat. Winnen doen wij al lang niet meer, maar wij voelen wel degelijk de waardering. Bier voor Jan!

Johan:
Een uitzonderlijk seizoen voor die club uit Amsterdam (Word gaf een error bij de naam, helaas), een kampioenschap, het behalen van de halve finale CL, oogstrelend voetbal, dit alles was bijzaak. Zijn support voor zijn grote liefde Tongelre 5 was iedere week voelbaar aanwezig.

Esmee:
De enige spelersvrouw die met regelmaat haar mindere wederhelft heeft aangemoedigd wanneer hij weer de ene naar de andere bal de zijlijn over jaagde. Alle andere vrouwen worden tactisch naar de nagel studio gestuurd op de zondag ochtend zodat ze ons gepruts niet hoeven te zien. Maar goed, liefde maakt blind zeggen ze ook wel eens.

Alle overige supporters en natuurlijk ook de gastspelers bedankt. Zonder jullie hadden wij dit resultaat niet behaald.
Bier, bier en nog eens bier, schaaltje bitterbal ken ook geen kwaad!